Ýçki içen kardeþim

Ýnsan harcamakta ve kaybetmekte kimse bizimle yarýþamaz. Birine bir iftira atýlsýn diye pusuda bekleyenimiz çoktur. Biz de hemen kâðýt ve kaleme sarýlýr ve iftiraya uðramýþ olaný gayya kuyusuna yuvarlarýz. Faydasý ne peki? Hiçbir þey. Çünkü baþkasýnýn mutsuzluðu veya maðduriyeti bize ikbal getirmez. Getirse de, geldiði gibi gider. Hem de baþ aþaðý. Bir günahý olan kiþiyi hemen dilimize dolarýz da, kendi günahlarýmýzý görmeyiz. Baþkasýna haram gördüðümüzü kendimize helal sayarýz.
Zaman Hz. Ömer'in halifeliði günleri. Þam'da oturan aklý baþýnda bir tüccar zaman zaman Medine'ye gelir ve her geliþinde de Hz. Ömer'e uðrardý. Bir müddet sonra Hz. Ömer'le dost oldular. Sonra uzun bir süre gelmez, uðramaz oldu.
Hz. Ömer, bir gün Þam'dan gelen tüccarlara o dostunu sordu. Nerede, ne yapar, neden buralara gelmez diye? Oradakiler derler ki, efendim o adam 'içkiye daldý' þaraphaneye takýlýr oldu.
Hz. Ömer bu haberden haylice rahatsýz olur. O arkadaþýnýn bu günahýyla giderse ahirette uðrayacaðý azabý düþünür ve ona hemen þu mektubu yazar.
"Müminlerin Emiri Ömer bin el-Hattab'dan falanca kiþiye. Duydum ki içkiye müptela olmuþsun. Bu derde düþmüþsün. Bunun her kötülüðün anasý olduðunu unutmuþsun. Tevbeleri kabul eden tek Rabbe hamdederim. Ve seni de günahýndan bir an tevbeye davet ederim kardeþim. Dönüþ ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'adýr.
Bu mektubu yazýp yanýndaki tüccarlara veren Hz. Ömer þöyle dedi: Bunu götürün o kardeþimize teslim edin. Sonra Hz. Ömer orada hazýr bulunanlara döndü ve þöyle dedi: Bu kardeþinize dua edin ki, Allah onu bu kötü alýþkanlýðýndan kurtarsýn.
Mektup Þam'daki bu adama ulaþtý. Adam mektubu okuyunca duygulandý ve aðladý. "Medine'deki Devlet Baþkaný beni hatýrlamýþ. Bana kardeþim demiþ ve bana dua etmiþ" dedi ve tevbe etti. Bir daha içki içmedi.
Hz. Ömer bu bilgi geldiðinde Hz. Ömer Allah'a hamd etti ve þöyle dedi: "Kötülüðe düþen bir kardeþinizi gördüðünüzde ona dua ediniz. 'Sakýn onun' aleyhinde konuþup da yalan þahitlikte bulunmayýn.

Bu yazdýklarým elbette kalbi düþmanlýk, nefret, kin ve önyargýya kilitlenmiþ, kalbi mühürlenmiþ insanlara fayda saðlamaz. Öyle insanlar var ki, kendileri dýþýndaki herkesi günahkâr, cehennem odunu ve cahil zanneder. Kendini de Allah'ýn özel kulu mertebesine koyar. Ýþte þeytanýn kendilerine amellerini hoþ gösterdikleri bu tür insanlardýr.

Biz içki içene de, kumara düþene de, harama yuvarlanmýþ olana kardeþim demedikçe, elimizi biraz kirlense de onu düþtüðü çamurdan çýkarmak için uzatmadýkça fayda saðlayamayýz. Kalpleri dönüþtüremeyiz.